Öğrenmek tuhaf bir olay: ne kadar derinlere gidersem, var olduğunu bile bilmediğim şeylerle karşılaşıyorum. Kısa bir süre önce, -her şeyi dünyadaki tüm bilgileri-öğrenebilirim gibi aptalca hisse kapılmıştım şimdi ise, sadece onların var olduğunu bilmeyi ve bir nebzesini anlamayı ümit ediyorum
İlk inceleme yazım olduğu için biraz tedirginim açıkçası fakat elimden eldiğince kitabın benden oluşturduğu hissiyatı aktarmaya çalışacağım.
Kitabı yaklaşık 5/6 günde okudum,ilk başlarda bırakmamak için elimden gelenin fazlasını yapmaya çalıştım.İlk 150/200 sayfaları çok sıkıcı geldi. Yazar konuyu anlatırken fazla betimleme yapmış,bir hikayeden bahsederken bir başkasına geçiş yaptı sanki bu yüzden konu bütünlüğü sağlayamadım belli bir süre daha sonra karakterler oturdukça anlaşılır olmaya başladı.Kitap açılmaya başladı ve böylece tahmin ettiğim bir son ile kitabı bitirmiş bulundum.Kitabı bitirmenin ardından karakterlere veda etmiş olmamın hüznü var suan içimde demek bağ kurdum onlarla hele ki Carton’un yaptığı büyük fedakarlık hala içimi acıtıyor.Sonuç olarak kitabı yarıda bırakmayıp iradeli olanların okuyabileceği güzel bir eserdi.