İmanı kuvvetliydi Büyükhanım'ın. Fakat daha çocukluk zamanında en fazla cennetin olmamasından korkar, "ya cennet yoksa" diye içinden geçirmeden edemezdi.
Bu kez, sarıldığı cesedin bumbuzluğunda üşürken, "Rabbim" dedi, "beni bağışla. Dilimin söylediğinden beni hariç tut." Yutkundu boğazındaki yumruyu itmeye çalışarak, "istersen de tutma. Ama bundan sonra beni cennetinin yokluğu değil, beni cehenneminin yokluğu korkutur."
"her şeyin gölge olduğunu bir kere fark edince, artık can acısa da bir acımasa da bir. O zaman bitmez zannettiğin her türlü çile biter. Hem öyle bir biter ki artık bitse de fark etmez bitmese de fark etmez."