gidiyorum... ama sormuyorum kendime
yol nerede?... menzil neresi?... amaç nedir?
öpücük veriyorum fakat kendimden habersizim
bu divane gönlümün tanrısı kimdir?
Reklam
bir elin uzanışını düşünüyorum
ve ansızın kanatlanmayı sana
dedim ki ey uyku, başparmağın yeşil bahçelerin anahtarı
gözlerin, dinginliğin balıklarının karanlık havuzu
ağlayan çocuğumun yarattığı yükü çekip al
ve beni unutmanın peri suretli ülkesine götür
öyle doluyum ki seninle
kendimden döküleceğim toz gibi
bu gece gözlerinin göğünden
şiirime yıldız yağıyor
Reklam