hayatımda ilk kez birisi bana kendine çok dikkat et dedi, anlamış onun kalbini taşıdığımı herhalde, rasgele yürürken aklına geleyim sızlasın içim
zaman sen olmayınca geçmiyor,sen olunca da yetmiyor , üşüyorsan söyle seni bir kat daha seveyim
bak papatya mevsimi geldi , mevsimlerden papatyayı severim sonra seni sonra yine seni ve hep seni
kim istemez mutlu olmayı ama mutsuzluğa da var mısın çık gel bı kez daha , çık gel bı kez daha beni bozguna uğrat ,ben güzel değil miyim ?
neden kuş koymuyorlar yoluma ,ben sana kızsam kendime küserim.
En çok sesini aradım, gözlerinse asılı bıraktığın yerdeydi, gözlerini sildi zaman , dedim ya eylüldü, savruluşu bundandı kimsesizliğimizin , sonra da halkalar geldi dile, sonra bir mavilik aldı her yerimizi , nasıl hatırlıyorsan dünyayı öyle kötülüklerin büsbütün egemen olduğu namussuz bir çağ bu biliyorsun
Hasret kalmışız yüreği güzel insanlara
bazen sadece yorgun oluyor insan.
ne küs,ne yalnız ne de aşık ama sen yine de gitme , gidersen peşinden gelmem,ama kalırsan bu masalın sonunu birlikte öğreniriz.
meğer ne çok canı yanarmış insanın baktığı yerde göremeyince görmek istediğini
bir gün aklına gelecek olursam bana şiir ısmarla eylülü konuşalım...
bilmiyorum nereden aldığımı söz bana ait değil daha doğrusu bu paragraf ama çok güzel ben de paylaşmak istedim.