Susup içime döktüğüm cümlelere
Boğazımdan geçiş yok
Parmak uçlarımla konuşuyorum
Duyuyor musun?
İncindiği yerden çatlar sesi
Gücenmiş, solgun bir kalbin
Duyamasan da
Hafızanın buğulu camında
Sanırdım silinmez hiçbir parmak izi…
Öğrendim ki insan zamanla unutur…
Bir göz kırpımında unutulur…
Dolaşırken hafızanın kör boşluklarında
Sessizce, parmak ucunda…
Bir el, yine kendi eline sarılır
İnsanın acısını bir kâğıt,
Bir de kalem alır…
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Artık bunları düşünmemelisin yavrum" dedi. "Tatsızlık ne kadar büyük olursa olsun, yaşam kendi yolunu izler. Gençsin, zaman geçer ve herşey unutulur."