Lavin Bilge

Lavin Bilge
@lavinbilge
Her gün bana layık gördükleri odayı uzun uzadıya inceliyordum ve artık ufacık bir iz, ufacık bir leke bile gözümde korkunç bir cisme dönüşüyordu. Korkuyordum, korkunç hissediyordum. Sanki verdiğim her nefesle birşeyler eskiyordu, duvarın beyazı soluyordu, saksının çiçeği çürüyordu, pencerenin buharı boğuluyordu, aklım deliriyordu, bedenimi örten ruh yırtılıyordu.
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Gözlerimi tavana dikmiş ne düşünmem gerektiği üzerine dakikalardır kafa yoruyordum. Ne düşüneceğimi bilmeden kendimi sanki bir karmaşa havuzunun içine atmıştım, zihnimi bulandıran düşünceler beni kasırga gibi şiddetli bir şekilde yıkıyor ve her defasında kendimi olabileceğim en alakasız yerde buluyordum. Zaman hızla akıp gidiyordu ve ben tıpkı bir hamal gibi düşüncelerimi zihnimde taşıyarak kendime geç kalıyordum. Ortada bana ait olduğunu hissedemediğim bir hayat için kılımı bile kıpırdatmak istemiyordum. Tavana bakmaktan gözlerim yorulmuştu, düşüncelerim adeta çiftleşerek çoğalıyordu, aptalca şeyleri düşünmekten kendimi alıkoyamıyordum, içimdeki bütün sesler kör bir kuyudan bana bağırıyordu, ben elimdeki taşlarla zihnimi işgal eden bu kemirgenleri ıskalıyordum.
Bana öğüt vermiş olanlar her gün daha da delileşti. Çok şükür aldırmadım onlara ve taşındı hepsi birlikte yaşadıkları ve geniş gölgeli şapkalarını sürekli değiştirdikleri başka bir kente.Saygıdeğer varlıklardı, politik olarak derinlikli, ve yaptığım her hata acı çekmelerine yol açtı ki griye döndüler ve kırıştılar, bıraktılar kestane yemeyi, ve bir sonbahar melankolisi nihayet çılgınlaştırdı onları.Şimdi bilmiyorum nasıl olsam, unutkan mı yoksa saygılı mı, sürdürmeli mi öğütlerini, ya da kınamalı mı deliliklerini: bağımsız olamıyorum, yitmişim onca bitki yaprağında, ve çıksam mı yoksa girsem mi, gitsem mi yoksa kalsam mı, kediler mi satın alsam yoksa domatesler mi?Anlamaya çalışacağım ne yapmamam gerektiğini daha sonra yapmak için, ve kafamı karıştıran yolları haklı çıkaracağım, çünkü hata yapmazsam eğer, kim inanır benim yanlışlarıma? Eğer akıllı kalmayı sürdürürsem kimse varmaz benim farkıma.Fakat değişmeyi deneyeceğim: özenle selâm vereceğim, bakacağım dış görünümüme
Alıntı
Tam 33'te beni durduran birşey olmuştu. Ayağımın ucunda duran taşa baktım, tam 33 kez ayağımın ucuyla vurmuştum bu taşa. Sanmıştım ki bir taşın kaderini değiştirebilirim. Peki senin kaderini değiştiren kimdi? Senin kaderin kaç kez değişti? Tam olarak nerede ve ne zaman değişti? Erhan, seni 33'te durduran neydi? Konuşsana Erhan, sen 33'te neyini kaybettin? Ayağının ucundaki taşa bak ve düşün! Bu taş senin kaderin, sen 33'te sesini kaybettin. İnsanın sesi, kimliğidir. Utan Erhan, utan. İnsan hiç 33'nde kimliğini kaybeder mi?
Gözlerin yalnızlığı kuşandı Erhan. Zihninde binlerce gürültü Sen sesine neden bu kadar uzak, sen sesine neden bu kadar yabancısın? Kendini duyabildiǧin saatleri kimlere ödünç verdin?