• l a v i n i a
Göz kapaklarım dargın bana.
Dünya kasveti,
Yüreğim yorgun.
Kimse farkında değil.
Çünkü ben çok bekledim. .
Zaman geçsin diye.
Hiç beklemediler bile.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
•l a v i n i a
Kendime bile sessiz kalıyorum bazen.
Elimi, kolumu..
Bedenim ağır geliyor.
Düşüncelerim, yüreğim hınca hınç birbiriyle savaş veriyor.
Dur diyemiyorum.
Rüzgar tenime geliyor ama ben üşüyemiyorum.
Koşarken nefes nefese kalırsın hani mecbur koşmak zorundasındır.
Bitiyor benim nefesim, ayaklarım bitiyor.
Koşamıyorum.
Kendimden habersiz yürüyorum,
Çıkış buluyorum gittiğim yollarda.
Yoruluyorum her bir yaşadığım anılarda
Zaman makinesi,
Bir film şeridi gibi akıyor.
Sessiz kalıyorum ben içimle yine.
•l a v i n i a
Hayatın neler getireceği belli olmaz.
Bazen yorulursun bir yol kenarı bulamazsın ya,
Kaçtıkça üzerine gelir dört duvar.
Gün açtı mı sahi orada?
Yeni güne umut.
Dinledikçe eskimeyen o şarkı.
Ne desen geri getirebilir mi?
Yaşanmayanları. .
Hasret mi güneşin yok olması?
Yoksa geceye kavuşunca gün vuslat mı içime?
Ben de bilmiyorum yolun neresindeyim.
Gidiyorum hayatımın yelkovanında.
•l a v i n i a
Gün doğmasını beklerken,
Şükrediyorum.
Aldığım nefese, bedenime, gördüklerime.
Tanıdığım insanların,
En çokda tanımadığım cümle aleme dua ediyorum.
Gözlerimi kapatıp benliğimi vererek kalbimin sesini dinliyorum.
O an her şey yeniden doğmuşum gibi.
Avcumun içinde şefkatli eller.
Etrafta beni seven güzel yürekler.
Hatırladıkça bu günlerime şükrediyorum.
Gün aydınlığına tüm kasvetiyle baktığım gözlerime şükrediyorum.
Kimseler kalmadığında geceleri yazarak şükrediyorum.
En çok da dua etmeyi seviyorum.
Şükrettiğim zamanlarda,
Karşıma çıkan herkese.
Kim beni kalbiyle nasıl izah ederse ben onu düşünmeden, yılmadan dua ediyorum.
Habersizce.
Benim içim huzura büründüğü zaman,
Tüm insanların düşünceleri kayboluyor.
İz olarak kalıyorum inananlara.
Kimseyi tanıdığım için pişman olmadım.
Şükürler olsun.
Çünkü ben bir insanın bana yetmeyeceğini bildiğim zamanda duaya sığındım.
Beni duyan var şükürler olsun.
Dilinden, gönlünden sende şükret her haline.
Sana bir yaşam bahşedildiyse,
Çiçek bahçesinin kokusuna,
Parmağına batan dikenine alışacaksın.
Bir daha gelmeyeceğin dünyada sadece binlerce kez şükrederken,
Tanımadığın insanların gözlerinde süzülen dua olacaksın.
•l a v i n i a
Gideni ne kendisi ne de başka birşey geri getirebilir.
Gelene nasıl kal diyeyim?
Yaşadıysam geçmişi geleceği düşünürken,
Giden yılları kim getirebilir?
Anılarım. .
Belki radyoda denk gelen bir şarkı.
Ama giden bir insanı nasıl getireyim?
Sen söyle.
Özlediğim rüyalarımda, habersiz zamanlarında görebilirim, ama geri getiremem.
Yaşanılanları,
Onu,
Ve hayatı...
Geri getiremem.
Yaşarım sakince, sessizce.
İzleyerek habersizce. .
Yolunu gözlerim,
Sesini ararım ama geri getiremem.
Hayatın benden aldığını nasıl getireyim?