ilayda

ilayda
@layydda
Berbat yıl adına
Geçen sene bugün yeni yıl dileklerimi yazmıştım buraya. Nasılsa kimse beni tanımıyor rahatlığıyla yine yazıyorum. Hiçbir şey dilemek istemiyorum. Bu yıl hiç beklemediğim biri hiç beklemediğim acıyı yaşattı bana. Hangilerini hak ediyordum yaptıklarından? Belirsizliklerinden ve yaşattığın ihanetten geriye bana kalan sadece acı oldu. Güzel anılarımız varken ben seni berbat şekilde hatırlamaya mahkum oldum. Seni suçlamaktan alamıyorum kendimi. Yapmamalıydın. Henüz bana tam ulaşamamış olmana rağmen buna cesaret edebilmene şaşıyorum. Beni kaybetmeyi göze alabilmene şaşıyorum. Benim için o kadar çabalayan sen nasıl yaptın bunu? Uzaktaki biri için ne kadar çabalanırsa o kadar çabaladım senle. İsteklerine ve yaşamına saygı duydum. Beni ittiğin hayatından doğum gününü bile kutlayamadım. Senin yüzünden yanında olamadım. Yaşanabilecek tüm güzel şeyleri yaktın. O kadar çok güveniyordum ki sana. Herkes ihanet ederdi ama sen asla yapmazdın gözümde. O kadar karakterliydin gözümde. O kadar sağlamdı güvenim. Güvenim yerle bir oldu. Neye uğradığımı şaşırdım. Kalbim, duygularım, güvenim, seninle ilgili tüm düşüncelerim, hayallerim ve ruhum paramparça oldu. Hayat beni beklemiyor. Günler geçiyor. Gülüyorum, anlık mutlu hissiyatlar yaşıyorum. Hangileri gerçek ki? Yalnız başıma kalınca ne huzurum ne mutluluğum hiçbir şeyim yok. Sadece kalp kırıklığım var. Ağlamalar var. Tabii sen çok mutlusundur hayatına aldıklarınla. Umrunda bile değildir yaşattıkların. Eğleniyorsundur, gülüyorsundur, huzurlusundur ve tabii hayat sana güzeldir. Yarattığın enkaz sana iyi gelmiştir. Bıraktığın boşlukla nasıl mücadele edilir bilmiyorum ama edicem. Sen beni nasıl sildiysen ben de sileceğim. Kitap bile okuyamıyorum. O kadar hevesim yok ki yaşamaya. Ne yapılır bu duygularla bilmiyorum. Bir de üstüne hayatıma
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Kelimelerle birlikte bir şeyi göremeyenler ve kelimelerle bir şeyi düşünemeyenler, dil ile varlık-dünyası arasında bir bağ kuramazlar." H. Avni Öztopçu: doksanbeş-doksanaltı notları
Yeni yıldan beklentim
Buraya yeni yıldan istediğim dilekleri not düşmek istedim. Dilerim gerçek olurlar ve dönüp bu yazıyı okuduğumda iyi ki diyebilirim. Sağlık; umarım bir an önce virüs biter. Maske takmaktan, rahat nefes alamamaktan, ufacık bir düşkünlükte acaba hasta mı oldum diye düşünmekten yoruldum. Bir iki ay içinde diş teli tedavisine başlayacağım ve çokça korkuyorum aslında. Umarım korktuğum kadar kötü geçmez. İş; her zaman ne istediğini bilen biri oldum ve bu hedefler uğrunda çokça çalıştım, çabaladım ve hayallerini kurdum. Bazısını başardım bazısı yarım kaldı. Umarım yarım kalanları da tamamlar yeni hedeflerime sağlamca ilerlerim. Meslek hayatımda da bu netliğin benim için faydalı olabileceğine inanıyorum. Aşk; aşka değil de sevginin gücünün daha büyük olduğuna inandım hep. Aşk gelip geçer gibi ama sevgi bolca emek ve güven isteyen bir hissiyat. Yakında 21 yaşına gireceğim ve artık hayatımda gerçek bir ilişki olmasına hazır hissediyorum. Aslında çokça güvendiğim biri var hayatımda ama sadece güven yeterli gelmiyor. Sevmek istiyorum sevilmek istiyorum. Bunları yoğunca hissetmek istiyorum, uzaktan değil de dokunmak istiyorum. Deli gibi sevmek ve sevişmek istiyorum. Tabii ki duygusuz hiçbir ilişki bana göre değil, sevişmek için sevişmek istemiyorum. Sevmiş olmak için sevmek istemiyorum. Sevilmek için kendimden vazgeçmek istemiyorum. Beni ben olduğum için seven ve ruhuma dokunan o kişiyle deli gibi eğlenmek, sevmek, sevişmek... O sevgiyi acısıyla tatlısıyla yüreğimde taşımak istiyorum. Arkadaşlık; açıkcası arkadaş konusunda çok şanslı biri olmadım sanırım. Öyle kalabalık bir arkadaş grubum yok. Tanıdığım ve aynı masaya oturduğum çokça insan var. Bir derdim olsa hiçbirine anlatmam, tek tük güven duyduğum insan var. Çok fazla insan sevmiyorum sanırım ya da çok seçici davranıyor da
"İnsan insana merhem olmalı, yara değil." Güzel demiş kim dediyse. Yeni hayat felsefem olsun.
Kendime not: Günlerdir 21 kişiyi ortak noktaya getirmek adına uğraşıyorum. Malzeme alınması lazım ve mantık çerçevesinde kabul edilmesi gereken durumlar varken insanlar kendi fikirlerini doğru olmasa bile daha önemli buluyor. Yaş büyümesine rağmen bencilliğinden ödün veremeyen insanlarla dolu üniversite. Günlerdir mesaj yazmaktan ve durumu özetlemekten hem parmaklarım vefat etti hem de ruhen yoruldum. Bir daha görev almayı düşünmüyorum. İnsanlarla uğraşılmaz. Birde bu insanların ileride öğretmen olacağını düşünmek daha da kötü. Umarım o zamana kadar büyür ve gelişirler.