Kendime not:
Günlerdir 21 kişiyi ortak noktaya getirmek adına uğraşıyorum. Malzeme alınması lazım ve mantık çerçevesinde kabul edilmesi gereken durumlar varken insanlar kendi fikirlerini doğru olmasa bile daha önemli buluyor. Yaş büyümesine rağmen bencilliğinden ödün veremeyen insanlarla dolu üniversite. Günlerdir mesaj yazmaktan ve durumu özetlemekten hem parmaklarım vefat etti hem de ruhen yoruldum. Bir daha görev almayı düşünmüyorum. İnsanlarla uğraşılmaz. Birde bu insanların ileride öğretmen olacağını düşünmek daha da kötü. Umarım o zamana kadar büyür ve gelişirler.