27 Ekim, akşam
“Sahip olduğum o kadar çok şey var, ama onsuz her şey bir hiç.”
Sayfa 153:
“Werther, Lotte’yi yitirdiğinde her şeyini yitirmiş olacaktı.”
“Ne uğruna uyandığımı, ne uğruna uykuya yattığımı bilmiyorum. Yaşamımı bir zamanlar devindiren maya yok artık, derin gecelerde beni uyanık tutan, sabahları beni uykudan uyandıran o uyarıcı çekicilik yitip gitti.”