“Sonuçta dünyanın bütün işleri aşağılıktır; başkalarının sözüyle, hiçbir tutkusu ya da bir gereksinimi olmaksızın, para, şan şeref ya da bilmem ne uğruna didinen biri her zaman bir budaladır.”
“Şimdi, beni en çok sinirlendiren şey, insanların birbiriyle uğraşması; özellikle de yaşamlarının en güzel günlerini yaşayan, her türlü sevince açık olması gereken genç insanların, bu birkaç günün neşesine surat asarak bozmaları ve bu savurganlıklarının ancak çok geç olduğunda farkına varmaları söz konusuysa.”
“İşte onlar suskunluğu yeğler ve dünyalarını kendi içlerinden yola çıkarak kurar, bir insan olmaktan da başlı başlına bir mutluluk duyarlar. O zaman bu kimseler, tüm sınırlanmışlıklarına rağmen, yüreklerinde hep özgürlüğün o tatlı duygusunu taşırlar, istedikleri zaman bu zindandan çıkabileceklerini de bilirler.”
“Ayrıca bana her yönden sevimsiz gelen birtakım çarpık insan örnekleriyle de karşılaştım, en dayanamadığım şey de onların bana gösterdiği sözde dostluk.”