Türkiye'deki Yahudi nüfusunun en fazla bulunduğu yer Selanik'tir. 1492 İspanya sürgününden sonra Yahudiler, Türkiye'ye göç ediyor ve özellikle Selanik'e II. Bayezıt'ın emriyle yerleştiriliyor. Sultan Bayezıd oradaki görevliye yerleştirilmelerini ve gerekli insani muameleyi göstermelerini tavsiye ediyor. Yirmi beş sene içinde derlenip toplanıyor, geçmişteki zulüm ve işkenceleri, buranın rahat ve emin ortamında unutuyorlar. Buraya Fransa, İtalya ve Hollanda'dan da Yahudiler gelmeye devam ediyor. Selanik bir İspanyol şehri gibi oluyor. Onun gibi, dar sokaklar ve rıhtımlar... Orası, Yahudi din adamlarının, ticaret babalarının, bankerlerin, hekimlerin ve mahir kimselerin buluşma yeri haline geliyor. Buradaki gayr-i müslimler, Müslümanlarla eşit haklara sahip oluyor. 1521'de Kanuni Sultan Süleyman, İtalyanlara hususi imtiyazlar vererek Selanik'in canlı bir şekilde büyümesine yardım ediyor. Samuel Usque, Selanik'i İsrail'in annesi olarak vasıflandırıyor (İsrail fikrinin oluşmasında Selanik merkez oluyor). 1904'te Türkiye'yi ziyaret eden İspanyol Senatörü Angel Polido, Türkiye Yahudilerinin İspanyol lisanını tam manasıyla muhafaza ettikleri ve kültürlerini de aynen taşıdıklarını müşahade ediyor.