Ayşenur

Ayşenur
@legendarrow_w
Gerçekliğin korkusu.. Belki de sadece duygusu
Biraz da en çok onun gibi olmaktan korktuğunuz o insana, her geçen gün biraz daha fazla benzediğinizi farkettiğinizdeki 'o duygudan' bahsedelim mi?
Edebiyatın En Tatlı Eşleşmeleri!
Peki ya sizin favori kitabınız hangi tatlı olurdu?
Umut bir tüneldir
Umut bazen bir tünel gibidir. Tünelin sonu hiç uğranılmamış bir koy ise sonucu iyi ki dedirtir. Ama tünelin sonu bir çıkmaz ise umut neden var ki dedirtir. Yeri gelir beni mahvettin umut deriz yeri gelir iyi ki umudumu yitirmemiş deriz. Ben umudumu kaybetmemeyi tercih ediyorum. Çünkü ben o koyu görmek istiyorum.
Kendimden kaybettiklerim
Her şey iyi olacak diye kendimi kandırdığım her gün her şey daha kötü oldu. Ama bunu farkettiğimde her şey için çok geçti.
Kalabalıktaki o yalnızlık, gürültüdeki o sessizlik...
Bunlar kadar kötü olan az şey var bu hayatta. Ama en çok yaşadığımız o iki şey de malesef ki bunlar oluyor. Kalabalıktaki yalnızlığı çok yaşadığımdan alışığım. Ama onca sesin içindeki o sessizlik var ya.. Öyle ki kalabalıkta yalnız olmayı buna tercih ederdim. Çünkü o an aslında iki duyguyu da bir arada yaşatıyor o sessizlik.
1000Kitap
Kıyıya vuran dalgayım
Belki de deniz bana küs, Belki de kıyı beni hiç beklemedi. Ama her defasında, Kırılıp yeniden başlıyorum— Çünkü dalgalar, Kendi yıkıntılarında bile Hâlâ deniz kokar…