İnsanoğlu, Kierkegaard'un "karşılaştırma huzursuzluğu" dediği şeyden muzdarip; hep olduğundan daha fazlasını istiyor, komşunun bahçesindeki çimen ona hep daha yeşil görünüyor.
Hiç kimse iki efendiye birden kulluk edemez; zira ya birine nefret ve diğerine sevgi duymak zorundadır, yahut da birine bağlanmak ve öbürünü hakir görmek zorundadır. Siz hem Tanrıya, hem de paraya pula kulluk edemezsiniz.