Giovanni'nin içimde uyandırdığı bu canavar belki bir daha asla uyumayacaktı ama ben günün birinde artık Giovanni ile birlikte olmayacaktım. Acaba o zaman ben de bütün diğerleri gibi karanlık sokaklarda önüme çıkan genç oğlanların peşine düşüp, karanlık köşelere sürüklenecek miydim?
Bu korkunç düşünce ile birlikte Gioanni'ye karşı içimde sevgim kadar güçlü ama yine de aynı köklerden beslenen bir nefret uyandı.
"Eğer bu kötü sözler seni bu kadar incitiyor, korkutuyorsa, bu güne kadar nasıl olup da yaşamayı başarabildiğine şaşırıyorum" dedi Giovanni. "İnsanlar her şeye kötü bir sıfat yakıştırmaktan hoşlanırlar. Bu sıfatları kullanmadıkları tek zaman, kendileriyle ilgili kötü bir şey anlattıkları zamandır."
"İster senin ister benim babam" diye yanıtladı Jacques. "Biri bu dünyada aşırı sevgiden ölen kişi sayısının pek fazla olmadığını anlatmalıydı bize. Oysa sevgi yoksunluğundan her gün, her dakika -dünyanın en akla gelmedik köşelerinde- mahvolup giden insan sayısı o kadar fazla ki."