yaşamayı ciddiye alacaksın,
yani, o derecede, öylesine ki,
mesela kolların bağlı arkadan, sırtın duvarda,
yahut, kocaman gözlüklerin,
beyaz gömleğinle bir laboratuvarda
insanlar için ölebileceksin,
hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için,
hem de hiç kimse seni buna zorlamamışken,
hem de en güzel
en gerçek şeyin yaşamak olduğunu bildiğin halde.
Yaşamaya Dair
Nazım Hikmet