Fatma Nur
@lfatmaaanurr
302 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Reklam
Kırık bir gül taşıyorum avuçlarımda,
Dikenleri senden hatıra.
Gidersen git, gökyüzü bilir,
Aşk bazen kalmak değil,
Sessizce yanıp kül olmaktır.
Ne yapmalı insan, hangi yola sapmalı?
Yarım kalmış hayallerin peşinden mi gitmeli, yoksa önüne konulan yollarda mı yürümeli?
Bir yanda ertelenmiş bir üniversite, diğer yanda hayatın erken çağrısı: çalış, kazan, ayakta kal.
Kalbin bir köşesinde aileye duyulan sorumluluk, diğer köşesinde “ben ne olacağım?” sorusu.
Geleceği mi düşünmeli insan, yoksa bugünü kurtarmaya mı çalışmalı?
İnandığı gibi yaşamak mı daha doğru, yoksa yaşarken inanmayı öğrenmek mi?
Mutluluğun peşinden koşmak mı gerek, yoksa görevlerin içinde mi bulur insan kendini?
Bir ses “kendi hayatını kur” derken, başka bir ses “önce başkalarına yetiş” diyor.
Zaman akıp giderken insan bazen sadece durup şunu sormak istiyor:
Ben gerçekten ne istiyorum?
Belki de cevap tek bir şey değildir.
Belki hayat, tek bir yolu seçmek değil;
parça parça hepsinden geçmektir.
Biraz sorumluluk, biraz hayal, biraz sabır, biraz cesaret…
Ve en çok da kendini dinlemek.
Çünkü herkes bir şey söyler,
ama insan en çok kendi içinde kaybolur.
Ve yine en doğru yolu,
en sessiz anında kendisi bulur.