“Ben al’Lan Mandragoran,” diye bağırdı. “Yedi Kulenin Efendisi, İlk Ateşler Duvarı’nın Savunucusu, Bin Göl Kılıcının Taşıyıcısı! Eskiden bana Aan’allein derlerdi, ama bu unvanı reddediyorum, çünkü artık yalnız değilim. Kork benden, Gölge! Benden kork ve beni tanı. Benim olanı almak için geldim. Ülkesiz kral olabilirim. Ama yine de bir kralım!”
Kavrulası kadın, diye düşündü Lan, kalede bir çağrının yükseldiğini duyunca. Kendi oyununda yenilmişti. Nynaeve’e lanet olsun. Ve Nynaeve’e şükürler olsun. Bağ aracılığıyla ona bir aşk ve kızgınlık hissi yollamaya çalıştı.
Sonra, içini çekerek pes etti. “Altın Turna Tarmon Gai’don için açıldı,” dedi usulca. “İsteyen her kadın ve erkek gelip bizimle savaşsın.” Mesaj yayılırken gözlerini yumdu. Sesler önce bir tezahürata dönüştü. Sonra bir kükremeye.
“Ben Perrin Altıngöz’üm,” dedi, “kurtlarla konuşabilen adam. Ve bu, iyi biri olmak demek sanırım.”
Çevik’i tekmeleyip Kapıyoldan geçirdi. Ne yazık ki, bu gece Perrin Altıngöz’ün öldürmesi gerekiyordu.
Sayfa 688 - Lord Perrin t'Bashere Aybara·Kitabı okudu