Esra
@likeicare
Şu anda okuduğu kitap
O anlatamazdı, onlar da anlamazdı. İşte, adını bilmediği ama her hücresinde hissettiği bu duygunun adı "çaresizlik"ti.
Aslında insan kendi içinde bütünleşmeyi başardığında, geleceğiyle ilgili kararının doğru mu yanlış mı olduğu üzerine pek de düşünmez. Çünkü o, eğrisiyle doğrusuyla kendi gerçeğinden çıkan bir karardır. Onu sahiplenir ve yaşar. Etiyle kemiğiyle, günahıyla sevabıyla ona aittir. Başka seçenekleri içine sindiremez olur.
Çocukluğunda şefkat görmemiş bir yetişkin kendine şefkatli davranmakta zorlanır.
Bence her insan nasıl biricik ve kendine özgüyse her çiftin sevgiyi yaşaması ve hissetmesi de onlara özgüdür. Basit görünen bir davranışta doyasıya hissedebileceği gibi, çok şatafatlı, emek verilmiş bir davranışta esamesi bile olmayabilir.
"Hayatımın fragmanı olsaydı," diyorum, "En azından dertlerimin biri için önlem alırdım."
