Ari
@lilacsphere
ben en ıssız gecelerde köşe başlarında, sokak aralarında tüm dönemeçler ve tüm kaldırımlarda seni unutmak için saatlerce yürüdüm. ayaklarımı kanatacak kadar çok yürüdüm. yürüyünce geçer zannettim. geçmedi ama yürüdüm. kalabalıklar arasında ağladım. yürürken ağladım. insalar gördü ağladığımı, sen yoktun görmedin.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
biri beni feci yaraladı, oradaydın.
sana sarıldım ve sen bir boşluğun varlığıydın.
Vazgeçersin Ansızın Bir Akşamüstü Kendin Bile
mektubuna; “sana arka arkaya altı mektup yazmak zorunda kaldığım ve hiç cevap alamadığım bir dünyayı anlamaya çalıştığımız bir trajik varoluşu yaşamaya prangalıyız” diye başlayan Camus “ya da ne biliyor musun, artık umursamıyorum benimle buluşma.” diye bitirdi mektubunu.
bu, yorulmuşluktur.
sarılıp ağlanacak göğüs değilsin artık bana
ne kadar koşarsam koşayım, başkalarının emekleyerek vardığı yerlere dahi yetişemiyorum. bak bu hüzünlü hikaye, boğazımdaki yumru yüzünden bitmiyor.