yaşamımın giderek geri dönülmez bir biçimde daralan bir dehlize dönüşmekte olduğunu kime anlatabilirdim? çektiğim işkenceyi, uykusuz gecelerimi, intiharla flört etmemi kim anlayabilirdi? ne de olsa her şeye sahiptim; para, dostlar, aile, güzel ve çekici bir eş, ün, saygınlık. beni kim rahatlatabilir? o apaçık soruyu sormaktan kim kendini alıkoyabilir: “daha ne istiyorsun?”