Sınırları koruyabilmek ruh sağlığı için vazgeçilmez önemdedir, vaktinden evvel hayatın ağır yüklerini omuzlamayalım ki sonra o yüklerin altında ezilmeyelim. Her şey zamanını beklemeli, yetişkinlik de usul usul gelmeli, hayatın her bir dönemini içimize sindirerek.
Sözgelimi, birine kulak asmadığımızda bir
saygısızlık bildiriminde bulunmuş oluruz. Bizimle sohbet eden birisini can kulağıyla dinlemediğimizde onu dikkate almadığımızı gösteriyoruz. Bu durumda sözü anlamsızlaştırıyor, onun bağ kurucu işlevini boşa düşürmüş oluyoruz. Bir duvar örüyoruz.Böyle
bir duvar örme girişimi, ihtiyaçlarını bize iletmeye çalışan kişiye yönelik bir psikolojik şiddet göstergesi olabilir mi? Dilimiz şiddetten arındığında, kelimelerimizle gönüller yapabildiğimizde şefkat
bizim yurdumuz olur. O zaman söz şifa verir, yaraları sağaltır.
İnsan kendine dost olmayı da bilmeli. "Kendine dost olmayanlar,gayrıya dost olamazlar.Kendileri ile barışa varamayanlar,gayrı ile barışa varamazlar,"der merhum Fethi Gemuhluoğlu.