e
@liofumm
"bayım! zavallı çocuk beni görmeyeli neredeyse bir yıl olacak. yüzümü, konuşmamı, sesimi unuttu; üstelik beni bu sakallarla, bu giysilerle ve bu solgun yüzle kim tanıyabilirdi? nasıl olur? demek yaşamak istediğim tek yer olan o hafızadan şimdiden silindim! nasıl olur? şimdiden baba değilim!"
Reklam
"ne yazık! ölüm ruhumuzu ne hale getirecek? onu nasıl şekillendirecek? ondan ne alıp ne verecek? onu nereye yerleştirecek? bazen dünyaya bakıp ağlaması için etten gözler bahşedecek mi?"
"sanırım gözlerim kapandığında uçsuz bucaksız bir aydınlık ve ruhumun içinde yuvarlanacağı ışık dolu dipsiz bir uçurum göreceğim. sanki kendi özünden kaynaklanan ışıltılar yayan gökyüzünde karanlık lekeler halinde belirecek yıldızlar, yaşayanların gözüne siyah kadifenin üzerindeki altın pulları gibi görünürken benim için altın çarşafın üzerindeki siyah noktalara dönüşecekler."
"-hiç konuşmuyorsun, kederli bir halin var, dedi annem.
oysa yüreğimde cenneti taşıyordum."
"insan içinde bulunduğu umutsuz koşullarda bazen bir zinciri bir saç teliyle koparabileceğini sanır."
Reklam