Koca insan seli içinde, gönülleri insanı insan yapan duygulardan mahrum, kafaları da bu yolda işlenmemiş, hülasa manevi bir yalnızlık içindeydiler. Onların ateşlerini, belli bir eğitimden geçerek, belli bir memleket meselesine dökemiyorlar, kendi kendine başıboş üreyen hergele sürüleri gibi dolaşıp duruyorlardı. Kim bilir memleketimizi ışıklı yarınlara götürebilecek, ne değerli çocuklar sönüp gidiyordu bu arada...