d
@lisbethsally
Yürekler uzaklaşmışsa birbirinden, o kişi yanıbaşında da olsa, ne ifade eder ki! Tam tersi; araya kilometreler girse, kalpler aynı vuruşta atıyorsa eğer, gerçek bir ayrılıktan söz edilebilir mi?
Reklam
Ruhsal yorgunlukların, bedensel yorgunluklardan daha çok yıpratıcı olduğunun somut kanıtı gibiyim. Böyle durumlarda, uyumakla da dinlenilmiyor üstelik...
Çevrende kimsen yokken yalnızsındır. Yaşamın ıssızlığında kimsesiz kalmakta, bambaşka bir duygu. Yapayalnızlık budur işte! O zaman sığınacak bir yer ararsın kendine. İyi ya da kötü diye düşünme lüksüne sahip değilsindir.
Tüm acıma duygumu yitirdim diyebilirim. Neden, deme sakın! Kendi halimden daha fazla acınacak bir şey göremiyorum ki çevremde...
Reklam