her şey çok hızlı akıyor. bir şeyleri yakalamaya çalışıyoruz, daha kendimizdeki değişimleri anlamadan çevredeki değişimlere ayak uydurmak zorunda kalıyoruz. oysa ben bir tür yavaşlık peşindeyim. eskiden insan ömrüyle değişimler birbirine bu kadar zıt akmıyordu, insanlar birbirini 20 sene bekliyordu. herkesin yıldızlara bakıp sadece düşündüğü, bir iki şey karaladığı, zamanın verimiyle çok da ilgilenmediği günlerdi. böyle bir yaşam benim daha çok işime gelirdi.
teoman //