dilek
@liwones
6 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
"Ben bir apartmana benziyordum sanırım. İçimde yaşadıklarımı sadece ben biliyordum.Yıkılmamak için ayakta durmaya çalışıyordum. Ve en önemlisi içimde yaşayanları güvende tutuyordum."
"Takmadım. Ne şapkayı kafama, ne insanların söylediklerini kulağımın kenarına."
Sonra mı?
Sonrası yok işte. Sen karışma çıktın
ve ben mucizelere inandım.
Kırılan yerlerim çiçeklendi ellerinin arasında,
bir yanımı bir kitabın ortasında kurutsunlar lütfen.
Yaşadıklarım ağlamayı değil,
gülmeyi hak ediyordu.