lizzie
@lizz13
Gül hâra düşdi sîne-figâr oldı 'andelîb
Bir hâra bakdı bir güle zâr oldı 'andelîb
46 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
Kafka’nın satırlarında öyle bir kırılganlık, öyle bir çaresizlik var ki, babasına karşı duyduğu hem hayranlık hem korku, hem ihtiyaç hem öfke… Bunların hepsini bir arada okumak beni Franz'a
Reklam
Puan vermedi
Benim favorim 
Harry Potter ve Ateş Kadehi olsa da serinin en iyi kitabı diyebilirim. En ağır ama bir o kadar da derin kitaplarından biri. Bu kitabı okurken Hogwarts büyücülük dünyasının biraz daha fazla karmaşık, karanlık ve zalim olduğunu hissettim.
Harry’nin yalnızlığı, kimsenin ona inanmayışı, Dumbledore’un bile ondan uzak durması… Tüm bunlar beni kitaba daha çok bağladı. Bazı bölümlerde gerçekten Harry’ye kızdım, özellikle öfkesini kontrol edemediği yerlerde.
Umbridge kesinlikle serideki en nefret ettiğim karakter. Voldemort’tan bile daha rahatsız edici geldi diyebilirim. Onun sahnelerini okurken ağzının ortasına çakasım geldi, yalan yok.
Kitabın temposu bazılarına göre yavaş gelebilir ama ben bu yoğunluğu ve karakterlerin iç dünyasına inmesini sevdim. Final sahnesi hâlâ aklımdan çıkmıyor, Sirius’a ne olduğunu biliyordum ama yine de okurken içim cız etti.
Eğer seriyi buraya kadar getirdiyseniz mutlaka bu kitabı da okuyun çünkü bence Harry’nin hikayesi tam burada gerçek anlamda büyüyor.
Bu kitabı okurken hem keyif aldım hem de biraz içim burkuldu diyebilirim. Anlatış tarzı oldukça sade ve akıcı, hiç sıkmadan okutturuyor kendini. Anlattıkları ise bir ülkenin nasıl yeniden ayağa kalkabileceğine, insanların nasıl bilinçlenip kalkınabileceğine dair çok güzel örnekler içeriyor.
Okudukça ister istemez “Keşke bizde de böyle bir anlayış, böyle bir vizyon olsa” dedim. Her sayfada, bizim de ülke olarak ne kadar potansiyelimiz olduğunu ama bazen ne kadar da geride kaldığımızı düşündüm.
Kitap, sadece bir ülke hikayesi değil; aslında biraz da umut aşılıyor insana. İnsanın kendi ülkesine, insanına, geleceğine dair ufak da olsa bir hayal kurmasına sebep oluyor.
Kısacası iyi ki okumuşum diyorum. Hem dili hem anlattıkları hem de insanda bıraktığı etki çok güzel. Benim gibi düşünenlere kesinlikle tavsiye ederim.
Kendime Hoş BuldumDuygu ve Düşünce
Tam anlamıyla, kendine dönmeye çalışan, kırılmış ama hâlâ umutlu herkes için yazılmış bir tür içsel mektup gibi. Bazı yerlerde insan kendini buluyor, bazı cümlelerde ise tam da kaçmak istediği şeylerle yüzleşiyor.
Yazım dili çok sade, hatta yer yer günlük gibi… Okurken sanki yanınızda oturmuş biri, derdinizi biliyor da anlatıyor gibi hissediyorsunuz. Çok derin bir edebiyat tadı arayanlar için belki fazla ‘kişisel gelişim tadında’ gelebilir ama yorgun bir günde, biraz kendini dinlemek isteyen herkese iyi gelir bence.
Kısacası; kırgınsan, yorgunsan, içinden çıkamadığın şeyler varsa ve biri sana ‘iyi ki varsın’ desin istiyorsan, bu kitap tam bir arkadaş gibi.