Yaratıcı insan içsel bir kavrayışa sahiptir. Başkalarının daha önce görmediğini görür, başkalarının daha önce duymadığını duyar.
İşte bu, yaratıcılıktır.
Herkesin gönüllü katıldığı
bir diktatörlük, cümleler
diktatörlüğü.
At Ali, at! Tut Ali, tut! Bu
karga ne budala!
Bir şair olarak toplumun
sustuğu ânı arıyorum.
Cümle kurmadan anlaşma
imkânı var mı, var, ama ona
medeniyet demiyorlar, cümle
kurmak medeniyettendir
diyorlar, o zaman abi gibi
insanın koluna giren
cümleden daha medenisi var
mı?