“Kadınlar ve erkekler ancak içlerinde en aşağılık, en bayağı, en çirkin olanı; çıkarı, değişim korkusunu, yaşlanma korkusunu, yalnızlık korkusunu taşıdıkları sürece birlikte olurlar. Körelirler, küçülürler , hayatlarını
anlamlı kılabilecekleri düşüncesini bir kenara bırakırlar. Mezara tek başlarına yürümernek için el ele tutuşurlar.”
“Seviliyor muyum? Sevilir biri miyim? Yalnızca sevimli miyim? İşte ben meçhul biriyim. Kendim için bile. Kendimi değerlendirme konusunda bile emin değilim. Elimde malzeme yok.”