Düşünsene bitanem seni sahura kaldırıyorum birlikte masaya oturuyoruz tam o sırada çocuklarımız Ebubekir Sıddık ile Fatıma't-üz Zehra uyanıp yanımıza geliyor hep birlikte sahur yapıyoruz ondan sonra da cemaatle sabah namazı kılıyoruz ...
Üstümde çok değişik bir sakinlik var kafamın içi deliriyor ama sakin sakin duruyorum. Hiçbir şeyin yolunda gitmeyişini mi kabullendim yoksa kusursuz bir sinir krizi öncesi sessizliği mi ayırt edemiyorum.