Ayşegül Aras
@llilithh
"Binlerce hiç kimsenin arasında bir hiç kimse..."
Sessiz gece, her şeyin en derinindeydi, Tanrı'nın mezarıydı.
Her şey uyuyordu, evren baştan sona, engin bir hataydı sanki; ve havada salınan belli belirsiz rüzgar, var olmayan bir kışlanın üzerinde açılmış biçimsiz bir bayraktı.
İster var olsunlar ister var olmasınlar, biz tanrıların kölesiyiz.
İçinde yaşadığım anın kaygısı vız geliyor, uzun da sürmüyor. Zamanın ergenliğine açım ben; ve koşulsuz olarak ben olmak istiyorum.
Durmaksızın düş kurarak, yapılmadık iş bırakmam; karşımda konuşan kişinin yüzündeki mimikleri en ince ayrıntısına kadar yakalarım, cümlelerindeki milimetrik sapmaları fark ederim; ne var ki, duyduğum halde aslında onu dinlemez, bambaşka şeyler düşünürüm ve aramızda geçen konuşmadan en az anımsadığım, o sırada sarf edilen sözler olur.