Ah Polybos, ah Korinthos!
Eski evim, vatanım bildim seni, beni besledin,
ama mutluluğun parıltısı altında hep kötü kaderimi gizledin. (...)
Ah düğünüm!
Önce beni doğurttunuz,
Sonra benden aldınız tohumları,
Aynı aileden kanla kanı karıştırıp ortaya çıkardınız,
Babaları, kardeşleri, çocukları, gelinleri, karıları, anneleri.
İnsanlar arasında en günah olan şeyi yaptınız.
Bahsetmesi bile eylemin kendisi kadar kötü.