Derin dehlizlerde bir çocuk yaşama tutunmaya çalışıyor,
Parmakları kan içinde, avuçlarında ise umudun kuru tohumu.
Kirli beton ayaklarını ısırıyor, bir avuç toprağa muhtaç bırakıyor.
Her şey tohum içindi.
Mühür gibi dudakların,
Bana imkânsızı haykıran.
Yine de kaybolmayı seçtim.
Cehennemin çukurunda, cennetin en eşsiz çiçeği ellerimde,
Senin olmayı seçtim.