“Annen yalnızlıktan öldü,” derdi büyükannem hep. Babamdan sonra bir daha evlenmemesini ima ederdi ama bence annemi öldüren kederdi. Sadece inanmadığı şeyler yapmış olmasıydı. Bedeni sonunda pes etmeden önce içi çoktan ölmüştü bence.
Nereye gitsem yanımda kitap götürürdüm, muska gibi cebimde taşırdım, inkâr içinde yaşayan ve konuşan etrafımdaki gerçek insanlardan daha gerçek olduklarını düşünürdüm, kayda değer bir şey yapamamaya mahkûmlar, derdim.