"İnsanların her zaman tavsiyeye ihtiyaçları yoktur;bazen sadece ellerini tutan bir ele, kendilerini dinleyen bir kulağa ve onları anlayan bir kalbe ihtiyaçları vardır."
~Marcel Prévost~
"Canım yanıyordu. Perişan hissediyordum kendimi. Geri toplanamayacak kadar kırılmıştım. Un ufaktım. Kesikten ibarettim artık. Bütün acıları tattığımı zannediyordum. ama tatmadığım bir acıyla karşılaşmıştım.
Sadece aşk böyle can yakardı.
Bu acıyla ilk kez karşılaşıyodum. Bu acı bambaşkaydı. Bu acı beni öldürücekti ve ben katilimle ilk kez tanışıyordum."
"Gamzesi varmış.
O adam bana hiç gülmemişti.
Başksına gülüşüyle, kaç sigara yakardım bilmiyorum ama bana hiç gülmeyeceği gerçeğine bütün paketi yakabilirdim."