Reklam
Dudaklarının kıyısında, işte o ince yerde,
Zarif bir yaşam izi belirir her seferde.
Gülümsediğinde ya da tüterken sigaran,
Huzurlu bir yol geçer, sanki nareden ayrılan.
Gözlerin bir serçe yuvası, sığınak her bakışa,
Mütevazı söğüt dalları direnir bu akışa.
Hafif bir esinti değse dağılır söğüt tacı,
Geriye ıslak kirpikler kalır; ah ne acı.