çıktığım her yerin kapısını sert kapatmamla tanınırken,
Senin kapın çarpmasın diye arasına elimi koydum...
Şimdi yoksun üstelik uzaktasın...
Ellerin yapayalnız biliyorum.
Gözlerin doluyor yine.
Hep benim için olmalı...
Yine de biri çıksa, nasılsın dese
alışkanlıkla iyiyim diyeceğim.
Neyse...
Bitti o şiir!
Başka mısra gerekmez