Aysegul
@lucidreaming
Şu anda okuduğu kitaplar
(spoiler)
Aleksey Fedoroviç Karamazov; on üç yıl önce korkunç bir şekilde ölümü bölgemizdeki herkesin dilindedir. Kitap böyle başlamıyor mu? Feodor Pavloviç demiyor. Alyoşa'dan bahsediyor. Kitabın başlangıcındaki bu korkunç ölüm 2 ciltlik bir kitabın ne ortasında ne sonunda var. Dosto, ya çok tedirgin ya da oyun oynuyor. " Detayları anlatmıycam, bunu tekrar anlatmaya lüzum yok, bunu romanı okuyunca anlarsınız, peki ya romanı bitirdikten sonra Aleksey Fedoroviç imde ne özellikler olduğunu göremez, kabul etmek istemezlerse? Önsözü bence tamamen kurmacadan ibaret. Kitabı aşırı övülünce alıp okudum güzel alıntılar inançtan adalete kişisel analizlere kadar pek çok güzel ayrıntılar var fakat bu kadar uzatmaya ne gerek vardı? Tek bir ciltle de pekala hatta daha zengin anlatılabilirdi. Saçmasapan istikrarsız diyaloglar neden? Yazarın bundan bahsetmeyeceğim dediği detayları dibine kadar anlatması?
Daha önce hiçbir kitabını okumamış olsaydım ve bu kitaptan başlasaydım sanırım bir daha hiçbir eserini okumazdım. Suç ve ceza, ecinniler, Yeraltından notlar, budala gibi eserleri çok çok daha iyi değilmi ya! Kendisi en sevdiğim yazar ama bu kitap hüsrandan başka bir şey değildi benim için. Kardeşlerin karakterleriyle Rusya'yı betimlemeleri çok gereksiz alakasız ve saçma geldi. Toplasan 7-8 ana karakterden oluşan bir kitapta kurgu nerede? Konu kurguda bütünsüz, karakterler değişken kim iyi kim kötü kim haklı kim haksız?
Acaba, belki, Allahallah? Neyse diyerek kitabın sonuna geldik. Mahkeme öncesi sonrası gereksiz anlatımlar olaylar olaylar ama peki ya sonuç? Çok alakasız yerde pat diye bitiveren filmlerde bile kendince bir hikaye bir sonuca varabiliyor düşünebiliyorsun belki de bu amaçlandı ama kitap bitince sinirlerim bozuldu. Eleştirilecek çok daha fazla detay oldugu için kitabı
Reklam
Bazen sadece yorgun oluyor insan. Ne küs, ne yalnız, ne de aşık...
"Hayvanları sevin, çünkü Tanrı onlara düşünce yeteneği, tertemiz bir sevinç duygusu bağışlamıştır. Onlar günahsızdır, oysa ki sen büyüklüğüne rağmen yaşadığın yeryüzü toprağını çürütüyor, arkanda sadece bu çürümenin izlerini bırakıyorsun."
Yaratılan her şeyi hem tümüyle hem de bir kum taneciğine kadar ayrı ayrı sevin. Sevdiklerin seni Tanrısal sırra erdirir. Daha sonra anlayışın her gün biraz daha derinleşir, böylece sevgin, sonunda, bütün dünyayı kaplayan evrensel bir sevgi olur.