havva
@lunardeity
hepimiz şu ya da bu biçimde deliyiz zaten
Büyüyoruz, ama olgunlaşmıyoruz; ilerlesek de eğri bir yoldan gidiyoruz, yani hedefimize bir türlü ulaşmıyoruz. Kendisini düşünmesi öğretilmemiş çocuklar gibiyiz: yetişkin olunca kendilerine ait hiçbir şey olmayan, tüm bilgileri varoluşlarının yüzeyinde kalmış, ruhlarını bedenlerinde taşımayan varlıklar gibi.
Çaadayev, Önsöz
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İşte ben de... İlk aşkımın anlık hayalini tek nefeste, hüzünle yolcu ederken neler umuyor, neler bekliyor, nasıl parlak bir gelecek hayal ediyordum? Peki, umduklarımdan hangisi gerçekleşti? Ve şimdi artık yaşamıma akşam gölgeleri düşmeye başlarken bende çabucak geçen o ilkbahar sabahının fırtınasının anısından daha taze, daha değerli ne kaldı?
Ah, gençlik! Gençlik! Hiçbir şey umrunda değil, sanki tüm evrenin hazineleri senin, hüzün bile teselli eder seni, acı bile yakışır sana, kendine güvenli, küstah şöyle dersin: "Yalnız ben varım, bakın!" Ama günler akıp gider, tek bir iz bırakmadan kaybolur, sen de güneşte mum gibi, kar gibi erir gidersin... Ve belki de senin güzelliğinin sırrı her şeyi yapabilme ihtimali değil, her şeyi yapabileceğini düşünmektir, belki de başka bir şeye harcayamadığın gücünü rüzgâra bırakmak, hepimizin kendini gerçekten savurgan sayması ve şöyle söylemeye hakkı olduğunu sanmasıdır: "Ah! Zamanımı boşa harcamasaydım neler yapardım!"
Sanki kalbime bir şey saplanmıştı. Onu görebilecekken görmediğim ve hiçbir zaman da göremeyeceğim düşüncesi, bu acı düşünce tarifi mümkün olmayan bir sitemle dolmuştu içime.
İrade, kişisel irade, özgürlükten daha önemli olan gücü kazandırır. İstemeyi bilirsen özgür olursun ve yönetirsin.