Yazarin okudugum ikinci kitabi oldugu icin beklentim yuksekti cunku Evelyn Hugo’nun Yedi Kocasi’ni cok sevmistim. Beklentilerimi fazlasiyla karsiladi kesinlikle. Roportaj seklinde yazilmis olmasini cok sevdim cunku bu sayede sanki olaylari oradaymisim gibi anlayabilmemi sagladi.
Daisy gibi bi karakteri okumak farkli bi deneyimdi gercekten.Ne yapicagi bilinmez tavirlarini daha dogrusu genel olarak kitapta neler olacagini bilememeyi ya da kitabin istedigim seyleri her zaman vermemesini sevdim aslinda.
Graham ve Karen a bayildim ve onlari hep sonda beraber gormek istedim ama tamamen bitirince boyle olmasinin daha iyi olacagini anladim. Kitabin en guzel tarafi bu ikisiydi bana gore <3
Camila’ya da istedigini elde etme azmine de hayran kaldigimi da eklemek zorundayim yani. Harika bir karakter. Tum olay akisi boyunca verdigi bir yanlis karar bile yok.
Keske gercekten olsa da sarkilarini her gun hissederek dinleyebilsem dedigim bir grup oldu bayildim
YA BENIM INCELEMELERIM HIC ICTEN OLMUYO siliyorum sonra of