"Yüzmeyi seviyorum," dedi tekrar.Bir süre suskunlaştı.Sonra devam etti:"Yüzmeyi seviyorum...seni de,"
Hiçbir şey söylemedim.
"Yüzmek ve sen,Ari.En çok bu iki şeyi seviyorum.'
O resme bayılıyorum.Bazen herkesin o resimdeki gibi olduğunu düşünüyorum;herkesin kendi acı veya pişmanlık dolu evreninde kaybolduğunu,herkesin uzak ve bilinmez olduğunu.Resim bana seni hatırlatıyor.Kalbimi kırıyor.