Kanunlar adalet için vardır. Doğru olanın yanında olmakla övünür. Ama kim bilir kaç kanun, adaletsizlik için kullanılmıştır! Dahası adaletsizlik, kanunlardan kim bilir ne kadar güçlü, ne kadar diktatörce faydalanmıştır!
Babam sadece devlete ve hukuk sistemine inanıyordu. Ve o sistemin hata yapamayacağına ikna olmuştu. Ancak ne oldu? Tanrı gibi inandığı o sistem, delil yetersizliği diyerek onunla ilgilenmedi.
Ve aynı zamanda, dünyanın tüm o yapmacık tavırlı ve ciddi yüzlü kanun adamlarına -beni bir şekilde kurtarabilmek için boş yere çabalayan sefil avukatlar da dahil- zaptedilemez bir kaleymiş gibi güvendikleri o “kanun” denilen şeyin güçsüzlüğünü göstermeyi başaracağım.