lyda

lyda
@lydakook
written by osamu dazai me, myself and lyda entp spotify.link/pQ4UpWY3qDb
-Artık kendi kendimin kadınıydım.
Reklam
-Sırça fanus başımdan bir metre kadar yukarıda asılı duruyordu. Artık hava alabiliyordum.
-Sırça fanusun havası çevremi sarmıştı, kımıldayamıyordum.
-Çünkü nerede olursam olayım -bir gemi güveretesinde, Paris'te bir sokak kafesinde ya da Bangkok'ta- hep aynı sırça fanusun içinde kendi ekşimiş havamda bunalıyor olacaktım.
-Nefret ettiğim bir şey daha varsa, o da insanların kendinizi berbat hissettiğinizi bildikleri halde neşeyle hatırınızı sorup, "İyiyim," demenizi beklemeleridir.
Reklam