Eve döndüm. Eve dönüşler çoğunlukla nahoş bir çağrışım yapar. Gittiğin yerde tutunamadığından, dertlerinden kurtulamadığından, unuttuğundan, unutamadığından velhasıl tüm onmamışlık- larından "ya medet" der dönersin evinę
bir kalbi kırılmaktan koruyabilsem
yaşamış olmayacağım boşuna
bir hayatı acıdan kurtarabilsem
bir ağrıyı dindirebilsem ya da
ya da bayılan bir ardıç kuşunu koyabilsem yeniden yuvasına
yaşamış olmayacağım boşuna.
kardeşimin imzalı olduğunu fark etmeden sahaftan alıp yine imzalı olduğunu fark etmeden bana verdiği kitap ismimle imzalı çıktı… Nasip ne garip ama bir o kadar da nasıl güzel bir kavram…