M. Şəhriyar1000Kitap
Mən cəhənnəmdə də baş yastığa qoysam sənlə,
Heç ayılmam ki, durub cənnəti məvaya gəlim.... 🤍
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Yatmış hamı, bir Allah oyaqdır, daha bir mən,
Məndən aşağı kimsə yox, ondansa yuxarı.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
M.Şəhriyar
Reklam
M.Şəhriyar Süreyya adlı bir xanıma aşiq olur .Onu həqiqətəndə çoxx sevir.Pəri Süreyyam deyirmiş ona....Süreyya varlı ailənin nümayəndəsiymiş.Ama ailəsi Şəhriyarla görüşməsinə narazılıq etmirmiş .Eyni zamanda Rıza şah Pəhlavanın əmisi oğlu Çıraqəlidə Süreyyanı sevirmiş.Şəhriyardan xəbər tutandan sonra şairin başına gətirmədik iş saxlamır...Onu Tehrandan Nişapura sürgün etdirir ,üstünə şər atır..Ama Şəhriyar əl çəkmir Süreyyadan...Şair ölkəsinə qayıdanda eşidirki Süreyyanı Çıraqəli ilə evləndirirmişlər...Şair son dəfə Süreyyanı görmək üçün onun anasına yalvarır.Anası məcbur razı olur.Sevgililər son dəfə Tehranın Behcətabad parkında görüşməyi planlayrlar...Şair bütün gecə onu gözləyir ama Süreyya xanım gəlmir....Şair o gecəni heç vaxt unutmur və onu gözləyərək məşhur “Behcətabad xatirəsi” şeirini qələmə alır.....
Bir insan köçürsə dünyadan əgər,
Sən elə bilmə ki,tək bir can gedər.
Hər sönən baxışda saysız diləklər,
Hər kiçik tabutda bir cahan gedər.
~M.Şəhriyar
Yar günümü göy əskiyə tutdu ki, dur, məni boşa,
Cütcü görübsən öküzə, öküz qoyub buzov qoşa?
Sən əllini keçib yaşun, mən bir otuz yaşında qız,
M.H.Şəhriyar...Şiir
Allahından sən əgər qorxmayıb olsan tərsa,
Qorxuram mən də dönüb dini məsihaya gəlim.
Reklam
Reklam