İşte ben, içi dışı bir insanı; tabiat ananın şefkatle, özene bezene yarattığı, gerçek, normal insan olarak görürüm. Böyle bir adamı delicesine kıskanırım. Ahmak olmasına ahmaktır; bunun aksini iddia edecek değilim, fakat normal adamın ahmak olması gerekmediği ne malum?
İnsan olmak, yani gerçek, kendi vücuduna sahip, kanlı canlı bir insan olmak dahi bize güç geliyor; bundan utanç duyuyor, ayıp sayıyor, bildik, genel anlamda insan olmaya çabalıyoruz hep.
Sayfa 139 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu