Bir fikir,insanı bir kez ele geçirmeye görsün,düşüncelerinin ve duygularının son hücrelerine kadar egemen olur ve içinden durdurulmaz bir ateş yaratır.Yaşayan bir fikir asla ölümlü bir insanla birlikte yaşayıp onunla birlikte yok olup gitmez;kendine bir yer ,bir dünya ve özgürlük ister.Bu nedenlede düşünen herkes için hayatının fikrinin şişmiş parmaktaki kıymık gibi,ana rahmindeki çocuk gibi kabuğundaki meyve gibi,içeriden dışarıya taşacagı bir an gelir.