Nur
@madam_imelda
Hayat kısa.
Affet, yardım et, şükret.
Sev, gülümse, mutlu ol.
15 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
"Garipliklere gülmek için ve hayatlarımızı, ölümün bizi almaktan ürpereceği kadar güzel yaşamak için buradayız."
Charles Bukowski
Charles Bukowski
"Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür
ve bir orman gibi kardeşcesine."
Nazım Hikmet Ran
Nazım Hikmet RanAklından Bir Sayı Tut kitabı John Verdon tarafından yazılmış, adıyla da bilinen polisiye serinin ilk kitabıdır.
İlk okuyuşumdan uzun zaman geçtiğini fark edince tekrar okumaya başladım. Konusuna ve olay örgüsüne kendimi kaptırmış okurken denk geldiğim kısım, zihnime bir çekiç gibi indi.
Mellery, işi gereği konuşmasını insanlara yaparken biz de buna tanık oluyoruz.
Diyor ki:
"Arayışımızdaki ilk engel, kendimizi tanıdığımızı, bizi nelerin motive ettiğini anladığımızı, durumlar ve etrafımızdaki insanlar karşısında hissettiklerimizi neden hissettiğimizi bildiğimizi farz etmek olacaktır."
Kendimizi tanıdığımızı sanmanın; olayların ve hissettiklerimizin, zihnimizdeki birçok yerleşmiş inancın -kendimize dair, etrafa dair, insanlara dair- kökenine inerek asıl sebepleri, asıl olanın ne olduğunu sorgulamamızı, bulmamızı engellediğini vurguluyor.
"Bizi en çok üzen kişisel felaketler, içimizden atamayak kadar güçsüz olduklarımız, kabul etmek istemesek de bizim de içinde rol almış olduklarımızdır."
Burada 'rol' denirken kast edilenin illaki aktif bir rol olmasına da gerek yok. İnsanın bazı durumlar karşısında normalde vereceği, verebileceği aktif bir tepkiden ziyade sessiz kalışı da bir roldür, normalde yapabilecekken o an yapamadığı bir durum sonucunda girdiği kurban rolü de kast edilenler arasındadır mesela. Buradan suçlunun biz olduğumuz, başkası olduğu gibi anlamlar çıkmasın; denilenin aslı şudur ki bir suçlu aranmaksızın sebep sonuç ilişkisiyle inilmelidir işlerin kökenine. Şöyle yapabilirdim, böyle yapmasaydı gibi cümlelerden ziyade; neden bende bunu hissettirdi, beni harekete geçiren neydi gibileriyle ilgilenmeli. 'Olan böyle oldu da ben de böyle etkiledim' dercesine seyredilmeli tekrardan.
"Hayatlarımızdaki en büyük acı, kabul etmediğimiz hatalarımızdan gelendir -bizim asıl
"Yok öyle umutları yitirip karanlıkta savrulmak.
Unutma; aynı gökyüzü altında, bir direniştir yaşamak."
Nazım Hikmet Ran
Nazım Hikmet Ran