Yaşamak için de, kaygı
duymayacağımız bir gelecek hayalimiz
için de artık örgütlü olmaktan başka çaremiz yok. En çok da bugünlerde bunu
en derinden hissediyorum…
Deprem bölgesi dışındaki illerde de
online eğitimin genç kadınlar üzerin-
deki etkilerini pandemi döneminde de
deneyimlemiştik. Aile evine dönen
genç kadınlar evin iş yükünü omuzla-
nıyor, ev işleri ile dersleri arasında ba-
zen seçim yapmak zorunda kalıyor.
Ders saatlerinin gün içine yayıldığı ve
evde kalma süresi arttığı için psikolojik
bir yük olarak omuzlara yükleniyor.
Evde ailenin yaşam kurallarına
uyma zorunluluğu, birçok
hareketin kısıtlanması da
eklenince bağımsız hareket etme alanı giderek kısıtlanıyor. Evde, “evin kızı”ndan ve “evin oğlu”ndan beklenenler de farklılaşıyor. Sadece anne-babanın değil, kardeşin de
beklentilerini karşılama zorunluluğu
oluyor. Eğer ki genç kadın ailenin
beklediği profile giremiyorsa şiddet
ortaya çıkıyor. Bu şiddet kimi zaman
fiziksel, kimi zaman ekonomik, kimi
zaman da psikolojik oluyor. Kendi yaşam tarzını oluşturduğu üniversiteden
ona biçilen rolü yerine getirmesi gere-
ken bir yaşama geçme zorunluluğunu
getiriyor.Özünde online eğitim ile sadece
eğitimin nerede nasıl yapıldığı değiş-miyor. Topyekûn gençliğin, özellikle
de genç kadınların hayatları değişiyor.
Genç kadınlar yaşamlarını özgürce ku-
rabilmek için de yüz yüze eğitim tale-
binden vazgeçmemeliler.
Online eğitim, üniversite öğrencileri için verimsizliğe
işaret ederken üniversite okuyan kadınlar için yalnızca verimsiz bir eğitim hayatına işaret etmekle kalmıyor. Aynı zamanda baskı ve şiddet dolu,özgürlükten
yoksun bir yaşama da işaret ediyor.
Online eğitim kararıyla beraber yurtların bir kısmının kapanması ile üniversiteli kadınlara aile evine dönmekten başka bir seçenek bırakılmıyor. Pandemi döneminde de deneyimlediğimiz gibi, aile evine dönen üniversiteli kadınlar kendine ait bir alan bulmakta zorlanıyor, özgür bir yaşam sürmek için mücadele vermek zorunda kalıyor, kendi hayatı üzerindeki hakimiyetinin yerini ailesinin tahakkümü alıyor. Dışarı çıkmak için izin almak zorunda olmak, çıktığında ne yaptığının ve kimle olduğun gibi sorularla sürekli sorgulanmak, istediği saatte eve dönememek, dilediği vakitte istediği şeyi yapamamak bu tahakkümün yansımaları olarak karşımıza çıkıyor. Toplumun kadına yüklediği roller de bu tahakkümü besliyor. Ev halkına hizmet etmek, ev içi işleri gerçekleştirmek, varsa kardeşlerine bakmak gibi işler kadına yükleniyor. Kampüsünden evine dönen üniversiteli kadınlar, ev içi işlerin yükünü sırtlanmaya mecbur bırakılıyor. Evin yemeği, kardeşlerinin bakımı, çayın ne zaman getirileceği gibi konular ondan sorulur hale geliyor. Bu koşullar altında ders çalışmaya, online ders girmeye vakit bulunamadığı zamanlar oluyor. Bırakın ders çalışmayı, bir kitap okuyup bir dizi izlemeye veya sosyal medyada gezinmeye dahi vakit olmuyor.
Kadınların çoğunun evinde yalnız
kalabileceği bir özel alanı bulunmuyor.
Özel bir görüşme gerçekleştirmek ya da hijyen açısından gerekli bir işlemi
gerçekleştirmek için ev içinde bir mü-
cadele gerekli hale geliyor.
Sayfa 27 - Genç kadınlar için online eğitim ne demek? İrem Taçyıldız/ODTÜ·Kitabı okudu